แวะมาบอกว่าอิปายยังมีชีวิตอยู่นะเค่อะ  โฮ๊ะๆๆๆ

 

ตอนนี้อิปายอยู่ในระหว่างจุดต่ำสุดๆของชีวิต

ถึงจะมีเรื่องดีๆเข้ามาบ้าง  แต่ก็ไม่ค่อยช่วยให้อะไรดีขึ้นมาก

(พ่อมี...ใหม่  แม่แต่งงานใหม่  ทะเลาะกะเพื่อน  แฟนทิ้ง  รักมันๆๆๆๆ)

 

ตอนนี้อิปายมีที่เรียนแล้ววว  ToT

เพราะติดโควต้า

"สื่อสารมวลชน  ม.เชียงใหม่"

ตอนแรกจะไม่เอา  แต่เพราะแรงยุ

จากบุพการีและคนรอบๆตัว

เพราะเหนว่าช่วงนี้อิปายทำตัวแหลกเลว

เลวมิมีชิ้นดี เลวแบบกู่มิกลับ

หนังสือมิเคยจะแตะ  ใช้ตังปานผลิตเองได้

ถ้าไม่หมกตัวอยู่ในห้อง

ก็จะออกไปตะแลดแต๊ดแต๋ข้างนอก

บ้านช่องมิกลับ  จนกลายเปนความเคยชินของทุกคน - -

เลยทำให้ทุกคนคิดว่า

เมิงเอามช.ไปอ่าดีแระ

มหาลัยดี  และที่สำคัญ

ถ้าเมิงทำตัวงี้อยู่  เมิงจะแอดเข้าที่ไหนได้

เออออ....จิงว่ะ - -*

 

เอ่อ...เอาเปนว่าช่วงนี้อิปายจะพยายามไปรร.

เพราะถึงจะมีที่เรียนแล้ว

แต่มันจะมิจบม.6 เอา  ToT

 

แระอิปายจะกลับมาใหม่

เมื่อโลกต้องการ

ชูแว๊บบบบบบบบบ!!!!!..........~

 

edit @ 14 Jan 2008 14:08:16 by ~[Twin]~ as Sengoku Kiyosumi

- ไม่มีอารมณ์เขียนบลอค

- เรียนพิเสดทุกวัน

- นอนดึกตื่นเช้า

- เรียนหนักแต่สบายดีจนถึงอาทิตย์ที่แล้ว

- มีแต่เรื่องน่าปวดหัว หงุดหงิด ลอยยยยยย.....

- เงินหมด

- พยายามยืมเพื่อน

- ตอนนี้เงินของแต่ละคน เหมือนเปนเงินส่วนรวม

- แบ่งกันกินกันใช้ วนกันในกลุ่ม

- หาเงินโดยการเล่นไพ่

- ลงทุน 1 บาทได้มาเป็นร้อย

- อยากได้อีก เจ้ามือกลับกรุงเทพไปแล้ว

- อยากเล่นดัมมี่ ใครเปนสอนที

- บ้านกลายเปนที่พักเหล่าผู้หิวโหย คณะตลก โรงหนัง และบ่อน

- ช่วงนี้อยู่แต่กับแม่ ทั้งๆที่อยู่กับพ่อมา 17 ปี

- ความรักไม่สมหวัง

- รักเค้าข้างเดียวข้าวเหนียวนางมาเกือบปี

- เค้าดันไปชอบเพื่อนเรา โดยที่เราติดต่อให้ (เออ กรุโง่)

- ตอนนี้มันรู้แล้วว่าเราชอบ มันยังคุยกะเราได้เหมือนเดิม ขอบคุณ

- เพื่อนมัน 2 คนเจือกมาชอบเรา ปฏิเสธไปแล้ว

- คนนึงพี่ชายหล่อ แถมเสียงดี

- ถ้าพี่มันมาจีบ จะลืมไอ้คนที่ชอบให้ดู

- อาทิดก่อนมีเรื่องซีเครียด

- ทะเลาะกับแม่เพราะเพื่อน แต่เพื่อนกลับไม่ยอมรับผิด

- รถล้มในโรงบาล ขาเขียวปั๊ด

- มีเรื่องเครียดกันทั้งกลุ่ม

- เลยนั่งกินเบียร์กัน

- เลยฮึดขึ้นมา บอกไปว่ากุชอบแฟนเมิงมาตั้งนานแล้ว

- คนอื่นชอบใจ ตบมือให้ นึกว่าเราเมา

- เพื่อนไม่ว่าอะไร เพราะมันมีหลายคน

- แต่มันไม่ให้ คนนี้มา

- วันก่อนเกิดเรื่องแค้นใจ

- เพื่อนได้กับไอ้คนที่เราชอบในห้องเรา

- เปนที่อื่นไม่ได้รึไง ทำไมต้องห้องกุ เตียงกุ

- ถ้าเมิงอยากเอากันกุไม่ว่า จะพาไปส่งม่านรูดเลยก็ได้

- ทำไมต้องห้องกุ?

- แค้นมันมาก แต่ตีหน้ายิ้มเหมือนเดิม แม่พระชิบหาย

- กลับมาเรื่องเรียน

- ท็อปวิทย์ จากที่ไม่เคยท็อปมาก่อน

- เกลียดสังคม

- เพราะความเครียดอาทิดก่อน ทำให้ไม่ได้อ่านหนังสือทั้งอาทิด

- ตอนนี้กลับมามุอ่านอีก

- อยากอ่านการ์ตูน แต่พยายามห้ามใจ

- พี่สาวติด ม.จุฬา ชวนไปดู SJ

- แต่ไม่ชอบ แถมไม่มีตัง

- สงสัยต้องไปเล่นไพ่เก็บตัง เอิ๊กกกก......

- อยากกินเฉาก๋วย

- จะเปลี่ยนใส่คอนแทคแล้ว จะเอาสีไรดี

- เขียนไปชักไร้อารมณ์

- ตอนนี้ไร้ความรู้สึกมาก

- ไม่รู้ว่าตัวเองสุขหรือทุกกันแน่

- ร้องไห้กับหลายต่อหลายเรื่อง

- ไม่ต้องเปนห่วง ไม่ชอบให้ใครโทมาปลอบ

- สุดท้าย...............กุจะทำยังไงดี

เหนื่อยยยยยยยยย.................

สอบเสดแล้วยังต้องมาเรียนต่ออีก

ไอ้อยากเรียนมันก็อยากอยู่อ่านะ แต่สังขารมันไม่ไหว

จะตายเอา เฮ้อออออออออ.......................

เลิกเรียนดนตรีแล้วล่ะ

สาเหตุ

- เหนื่อย

- เตรียม ent

- เกรดตก

- ไม่อยากเจอหน้าคนๆหนึ่ง(หลายคน)

- อยากเจอหน้าอีกคนหนึ่ง แต่กลัวเค้าจะไม่เหมือนเดิม

- เพื่อนมันกวนตีน

จบเสียที ตอนนี้หาเวลาว่างมานั่งดีดกีต้าร์เล่นแค่นั้นแหละ

ผ่อนคลาย เฮ้อ..........

---

ทำไมตัวเองต้องมารับฟังคนอื่น

มาคอยให้คำปรึกษาคนอื่น

ทั้งๆที่เรื่องของตัวเองก็เอาไม่รอด

ทำไมถึงทนไม่ได้

เวลาเห็นเพื่อนทุกข์ไม่ว่าเรื่องไร

ทั้งๆที่ปลอบใครไม่เป็น

ได้แต่รับฟัง แล้วก็ด่ากลับ - -

เคยมั๊ย ที่ต้องมานั่งปลอบใครที่บอกว่าอยากตาย

เบื่อโลกอยากหนีออกจากบ้าน

ทั้งๆที่ตัวเองก็ยังหาคุณค่าของการมีชีวิตอยู่ไม่ได้

ทำไมต้องมานั่งทำตัวยิ้มแย้มพูดเรื่องตลก

สรรหาสารพัดคำปลอบโยน

ทั้งๆที่ในหัวตัวเองก็แทบจะระเบิดอยู่แล้ว

แล้วทำไมต้องเก็บเรื่องคนอื่นมาคิดให้รกสมอง

เรื่องตัวเอง เมิงเอาตัวรอดแล้วเร้อ....อีปาย

.

.

มีอะไรบอกเค้าได้ ถ้าพอจะช่วยได้ก็จะช่วย

โทมาระบายได้ทุกเมื่อ ถ้าไม่มีตังค์ยิงมาก็ได้ เด๋วโทกลับ

มีอะไรระบายมาเลย คิดซะว่าเค้าเป็นกระโถนให้วันนึง

ถ้ามีอะไรก็โทมา ถ้าหลับแล้วจะตื่นมาคุยให้

.

.

ทำตัวแม่พระไปเห๊อะอีปายยยย......เปนไงล่ะ

หึหึ เสียค่าโทสับโทไปฟังเค้าระบายอ่ะ กี่ครั้งแล้วล่ะ

บ่นไปเหอะ ^^ เลือกที่จะทำเองนี่หว่า

ไอ้ที่บ่นข้างบนมันแค่ความคิดส่วนลึก

เอาเข้าจิง เวลาเค้าโทมาระบาย ยังรู้สึกดีซะอีก

ที่เค้ายังเห็นคุณค่าในตัวเรา

.

.

ปาย......วันนี้ขอบคุณนะคับ ที่อยู่เป็นเพื่อนคุย สบายใจขึ้นนิดแระ

ปาย กรูรักเมิงว่ะ

อีปายยยย ก็โล่งใจแระ ขอบคุณนะเมิง

.

ปายนี่นิสัยดี มีน้ำใจดีอ่ะ

/me ใครว่าเค้านิสัยดี นิสัยที่แท้จิงเค้าอาจเชี้ยกว่าหน้าตาเค้าก็ได้

.

.

มันเป็นคำพูดจิงที่เราได้รับมา

และเราก็พูดออกไปอย่านั้นจิงๆ

เราไม่ใช่คนดี ไม่ได้มีน้ำใจ

มันก็แค่การปั้นหน้าทำตัวแม่พระก็เท่านั้น

เหมือนการทำดีหวังผล

แต่ผลที่ต้องการ เราแค่ต้องการคำขอบคุณก็เท่านั้น

ไอ้คำขอบคุณนี่แหละ ที่เราต้องการ แค่นั้นเอง......

.

.

ก็เคยหลุดออกไปมั่งเหมือนกันนะ เวลาเครียดๆจิงๆ

คุยเล่นกับเพื่อนๆก็บ่นอยากตายมั่ง

แต่ก็พูดไปตรงๆไม่ได้ ต้องติดตลกนิด

พอพูดมากเข้าก็โดนถามว่า

.

.

ทำไมชอบพูดคำนี้จังล่ะ เครียดอะไรรึเปล่า อย่าไปเครียด

/me ที...ล่ะ ยังพูดได้เลย

ก็อันนั้นเค้าเครียดจิงนิ ปายอย่าไปพูดเล่นงั้นดิ มันไม่ดี
/me แล้วรู้ได้ไงว่าเค้าไม่เครียด รู้ด้วยหรอว่าในหัวเค้าคิดอะไรมั่ง

พอเริ่มควบคุมอารมณ์ได้ก็เข้าสู่โหมด (เสแสร้ง)เฮฮาเหมือนเดิม เฮ้อออ...

.

.

.

มีคนๆนึงบอกว่า

ไม่ต้องคิดว่าใครซักคนจะอยู่เพื่อเรา เพราะบางครั้งเราก็ไม่รู้ว่าจะอยู่เพื่อใครเหมือนกัน

/me บางครั้งอ่ะ คนเราอาจจะมีชีวิตอยู่เพื่อค้นหา

สิ่งที่เป็นคุณค่าของการมีชีวิตอยู่ก็ได้

สนุกกับมัน ซักวันนายก็จะเจอคนที่เค้ารัก

และจะอยู่เพื่อนายและนายก็จะอยู่เพื่อเค้าเหมือนกัน

เฮ้อออออ......ปลอบมันไปเฮอะ

ตัวกรุยังไม่สนุกกะการค้นหาเล๊ยยยยย......

นึกสภาพตัวเองตอนพูด ยิ้มให้มัน แล้วพูดประโยคนั้นออกไป

แต่ในใจคิดแบบไอ้ประโยคข้างขนเนี่ย

ทุเรดตัวเองชิบ เฮ้อออออออออ.....